Pascale Nijs

Ons mama is 43 jaar en fitnesst sinds 2 jaar heel actief. Vroeger sportte ze nooit, maar omdat ons papa de sportvibes te pakken kreeg en hij uren in de fitness vertoefde wilde ze dit meedoen. Op de fitness (healtcity merksem) deed men elke zondag een start to run. Ze deed mee en in een mum van tijd kon ze 5km aan een stuk lopen op een goed tempo (voor een leek welteverstaan).
2 maanden voor de 10miles in Antwerpen daagde iemand haar uit om mee te lopen. Zonder nadenken ging ze de uitdaging aan. Ze trainde hiervoor enorm veel maar niemand (buiten zijzelf) geloofde dat ze de eindmeet zou halen. Op de dag van de 10 miles was het snikheet en iedereen was bang dat ze zou opgeven. Niets was minder waar! Ze haalde het en was niet eens echt uitgeput! iedereen superfier. 
2 maanden later - deze keer was het ijskoud - nam ze deel aan een kwarttriatlon. Iedereen ging supporteren en jawel ook hier haalde ze de meet! Deze keer was ze laatste, maar dat kon ons niets schelen, we waren en zijn APETROTS op mama !!!!